lunes 5 de mayo de 2008

Roma '08

Ara vaig una mica justa de temps (crec que fins al 26 de Juny no seré persona i aquestes coses), però prometo fer un petit relat de les aventures a Roma, tot sigui dit, ha sigut una passada!!

Gràcies al grupet amb qui he anat, he pogut conèixer Roma i anar molt més dinàmica... si es que!! Sou tots uns solets!!!

Penjo algunes fotos, però queda pendent el relat.

Panorama des del Pincio (o algo así)
Colosseo... Increíble... però quina calda que feia!!!

Més Colosseo.. Amb les "peazo" ulleres adquirides a un paqui per un preu relativament baix..

Excursió per les profunditats de Ostia Antica

Un pou d'Ostia Antica


Claire a la zona de la Piramide (ha sortit un pel cremada XDD)

Casual Photo, fent cua per deixar les boses a Termini..

A la platja de Ostia... l'únic que vam poder gaudir, perquè la platja era privada!!

Més vistes del Pincio, casual photo, jejeje. Inclús sense mirar, posses i tot!!!
Més vistes del Pincio (romàntiques XDD)

lunes 24 de marzo de 2008

Amb la teva sang - Gossos


Donante desde hace años, me ha sorprendido gratamente ver la campaña que ha empezado a realizar el Banc de Sang i Teixits, simplemente haceros partícipes de esta idea ya que concienciar a la sociedad que a través de un poco de sangre puedes salvar la vida de otra persona no es fácil.
Durante la temporada de verano, el obsequio que se dará para "recompensar" el acto de donar sangre será un cd con el videoclip y la canción compuesta por el grupo Gossos, dentro de la campaña
"Amb una vegada no n’hi ha prou".

Referencia de la notícia



AMB LA TEVA SANG - Gossos

Si pogués adreçar el teu somriure

i fer que la vida, sigui un regal.

Si pogués evitar les injustícies

i fer que les coses vagin millor.

Si aixequem les mans,

desenterrant-les del fang

podrem moure el mon.

Vas voltant,

i veus aquelles coses

que no has entès mai.

Vine podrem canviar-les

amb els ulls oberts del tot.

Busca sortides, a la teva mida.

Qui pogués adreçar tots els somriures.

Amb la teva sang, em dones vida.

Pot ser el primer pas i el podem fer junts.

Amb la teva sang, tot es possible.

Amb la teva sang…

Potser som tots iguals

en aquest lloc estrany.

Fruits de la màgia i l’evolució.

Quan passin deu mil anys

serem aquí.

Vine a agafar aire,

ens queda un llarg camí.

Si aixequem les mans,

desenterrant-les de fang

podrem moure el mon.

Vas voltant,

i veus aquelles coses que no has entès mai

Vine podrem canviar-les,

vine podrem canviar-les…

Amb la teva sang, pots donar vida.

Pot ser el primer pas i el podem fer junts.

Amb la teva sang, tot es possible.

Fent bategar el cor,

perquè arribi a tothom.

Amb la teva sang, pots donar vida…

La teva sang,

pot viatjar fins llocs on tu no has estat mai.

I formar part de molts altres.

Amb els ulls oberts,

ho veus tot [ho veus tot].

Si pogués adreçar tots els somriures.

Amb la teva sang, pots donar vida.

Pot ser el primer pas, cal que el fem tots.

Amb la teva sang, tot es possible.

Fent bategar el cor, perquè arribi a tothom.

Amb la teva sang, em dones vida.

Pot ser el primer pas i el podem fer junts.

Amb la teva sang, tot es possible.

Fes bategar el cor, perquè arribi a tothom.

Amb una vegada, no n’hi ha prou

Amb una vegada, no n’hi ha prou

Amb una vegada, no n’hi ha prou

Amb una vegada, no n’hi ha prou


martes 11 de marzo de 2008

Sí. Me gusta Harry Potter... y qué pasa?

Con la séptima entrega de la saga estoy disfrutando (poco a poco, debido a los exámenes) de la narrativa de nuestra querida Row. Es curioso observar como aún hay gente que te mira raro cuando vas en el bus con dicho libro o cuando comentas que te lo estás leyendo... Nefasto!!

Estamos todos de acuerdo en que no es la mejor narrativa de esta época, pero si se tiene que reconocer que contiene todos los ingredientes necesarios para ser una obra de calidad digna de leer por todos aquellos que se llamen amantes de la lectura. Magia, amor, intriga, "puzzles", crueldad y moralidad, buena narrativa... Ingredientes que pudieran valer tanto para grandes como para pequeños, pero que por temas de márketing, se ha ceñido a un mundo más bien infantil.


Después de pasar por clásicos como "Los pilares de la Tierra", "Un mundo feliz", la saga de "El señor de los anillos" (Hobbit incluído, Sirmarillion...imposible!!!), entre muchos otros... Es necesario darle una oportunidad a Harry y sus amigos. Me siento orgullosa de poder decir que los he leído todos y he podido contrastar las películas (para mi gusto, decentes, pero insuficientes como siempre) y que tengo el criterio suficiente para afirmar que Harry no es sólo para niños... Los que llevamos años siguiendo la saga, esperamos con candeletas las próximas películas, donde sus libros correspondientes tratan con impunidad el odio y la violencia (no de forma gratuita, claro), esperemos que no destrocen el magnífico trabajo de esta autora en pro de la audiencia infantil (aunque, no se asustarían tampoco!!!)

A los que lo han leído, "no seáis spoilers!!!" A los que lo están leyendo, "Me gusta el bolso de Hermione XDD" y a aquellos que aún no se han decidido... Recomendado!!!!!

Ale!!!
PD: Al paso que van con las películas, Harry tendrá canas y no habrá rodado la séptima!!!!!!

lunes 3 de marzo de 2008

Cuando el lobo se viste de cordero

Es curioso como en las últimas semanas he vivido esta situación de forma tan repetitiva que ya rallaba lo absurdo y no por un tema, sino por varios. ¿A qué me refiero con la frase "Cuando el lobo se viste de cordero"? Simplemente a la hipocresía... Y me diréis, "ah, es que tú no eres hipócrita en ocasiones?" Sí, de hecho, todos lo somos, pero hay diferentes grados de hipocresía.
Esas situaciones que te hacen pensar en si realmente la persona que está a tu lado es de confianza... ¿Sabes realmente si tu amigo te dice la verdad? ¿Podemos exigir la verdad? ¿Realmente nos ha mentido o simplemente nos ha ocultado? Pero claro, he aquí el quit de la cuestión... ¿Desde qué prisma lo miramos?
Acabo de cumplir un cuarto de siglo y la lección más importante que he aprendido en mi vida a sido aprender a dudar de lo que dicen que es cierto, porque si nos paramos a pensar, no es más que una versión subjetiva.. Y con esto no me refiero a si 2 + 2 son 4, que incluso algunos relativistas dirían que quizás no, sino al tema tan duro y tan subjetivo de las relaciones humanas.
Traiciones, desamores, críticas, confabulaciones, bulling... Está a la orden del día, pero en qué momento, nosotros, aférrimos defensores de lo bien hecho, no realizamos esas mismas acciones sin darnos cuenta. Un caso muy simple:
"Alguien critica a un/a amigo/a por algo en concreto, a veces las razones no son más que la envidia o el deseo de poseer algo que tenga esa persona (buenas notas, coche, amigos, novios/as...), tú, por simpatía a esa persona que critica (ya sea porque es tu amigo o la razón que creas), te unes a esa crítica, porque según tu punto de vista, lo que ha hecho está mal... Estas críticas llevan a que un grupo de gente rechace a esta persona, que se supone que ha hecho un mal..."
Como se cita en el Antiguo Testamento: "Ojo por ojo, diente por diente". Gran valor.
Con el tiempo te das cuenta que quizás esa persona no había hecho tanto mal y que quizás la persona a la que apoyabas, estaba impulsada por un dolor/envidia/deseo subjetivo total, pero para la otra persona ya es tarde, ha sido juzgada por un "tribunal social" y se ha creado una fama..
Cuando el prisma se mira desde otro lado, las cosas cambian. Pero que nadie se equivoque, ni defiendo ni acuso, en ocasiones es irrefutable que una persona ha realizado una acción de forma consciente, el problema radica en saber cuando ha sido así y cuando llevado por una necesidad o simplemente se lo ha encontrado.
¿Dónde quiero llegar? A que muchas veces, realmente el lobo se viste de cualquier cosa dulce, pero no el lobo ajeno, sino el nuestro propio. No apelo por un utópico mundo de amor y cariño donde todo se resuelva facilmente, pero si apelo por un estado propio de nuestra humanidad, la razón.
Soy la primera en reconocer que me he vestido de cordero en más de una ocasión, de algunas me avergüenzo, otras, han sido irremediables, tenía que ser subjetiva. ¿Cómo he sabido cuando actuaba de la forma adecuada a la situación? Cuando he intentando que me afecte lo mínimo el lazo que me une con los afectados. Como se narra en el libro "Mantícora" de Robertson Davies, el protagonista se valora a sí mismo en un tribunal imaginario, donde la razón y el sentimiento se enfretan cual fiscal y abogado defensor. En ocasiones gana uno, en ocasiones otro, pero dentro del equilibrio. El problema sería que siempre ganara el mismo!! Pero bueno, no significa que siempre funcione, pero al menos, intentarlo.
El lobo somos todos y cada uno de nosotros, nos dejamos llevar por los sentimientos, las emociones, incluso la cultura... Sino no seríamos humanos, no? Como he visto en algún blog por ahí (Isra, esta va por tí XDD), citado en contexto acertado o no, palabras de Jobs: El hombre es un lobo para el propio hombre, serían las más adecuadas para estas situaciones...
Ánimo a los lobos y a los corderos, porque si hay pastores, pueden llegar incluso a convivir.
Ánimo a los lobos, porque si hay jefe de manada, quizás no se maten.
Ánimo a todos los corderos, porque la hierba escasea (juas...y tanto!!).
Pero sobretodo... Ánimo a los que ven como los lobos y los corderos se pelean... porque a veces es la posición más triste del juego.
Life is like a joke



PD: Una ida de olla, lo sé, soy consciente, pero como hacía tiempo que no posteaba, lo he hecho tal cual pensaba... XDD

- Fe de erratas - Consecuente por consciente :P



viernes 28 de diciembre de 2007

La mágia de la Navidad

Estas fechas son perfectas para la venta, el consumismo y ganar unos cuantos kilos...pero, aunque el Corte Inglés y la Zona Comercial de Les Corts digan lo contrario, es para algo más, quizás para tener buenas intenciones, para reflexionar, para recordar y olvidar, para querer y perdonar... Típico y tópico, ¿verdad? Pero en el fondo todos nos olvidamos del verdadero sentido de la Navidad creyendo que es lo típico... o quizás no lo cumplimos?

Con esto sólo quiero felicitaros las fiestas a todos, este año he decidido no darle mis buenas intenciones a Vodafone a base de mensajes de "Feliz Año Nuevo 2008" y, quizás la forma más fácil de felicitaros a todos y haceros un pequeño regalo es vía internet...Vamos, para algo sirve la conexión XDD.

En qué consiste este regalo, os preguntaréis, para algunos será una tontería, pero sé que muchos otros recuperais vuestro "niño interior" en Navidad y os hará mucha gracia: os "regalo" un pequeño recopilatorio de los videos/canciones Disney (y no Disney XDD) que para mí son representativos, de cada película, una canción (ehem... de algunas películas no me he decidido XDD)... Espero que os guste ^_^...

Recopilatorio Disney:

Aladdin
El Rey León + plus
La Sirenita
Hércules + plus
Pocahontas
El Jorobado de Notredame
Anastacia
Mulan
Mulan 2 (English version)
Tarzan +plus
La Bella y La Bestia +plus
Mary Poppins +plus
Pesadilla Antes de Navidad
Toy Story
La Cenicienta
El Libro de la Selva +plus
Los Aristogatos
Hermano Oso
El Emperador y Sus Locuras
La Espada Mágica
La Ruta Hacia El Dorado
El Planeta del Tesoro
La Novia Cadáver
El Principe de Egipto +plus (larga, pero preciosa...)


Bueno, podría poner alguna más...pero de hecho, son más que suficientes... Espero que os guste como también habrá alguien que no esté de acuerdo conmigo...

FELIZ NAVIDAD Y PRÓSPERO AÑO 2008


BON NADAL I FELIÇ ANY NOU 2008

jueves 27 de diciembre de 2007

Nokia N80 : Un 10 para Orange

Dentro de la batalla sangrienta entre operadoras de telefonía móvil, el momento de la oportunidad hay que saber aprovecharlo y a día de hoy, toca aprovecharse de Orange...y diréis, ¿por qué? Pese a que durante años he sido una ferviente detractora de dicha compañía (Amena en otros tiempos), debido a su falta de escrúpulos a la hora de atender al cliente o la falta de cobertura en la gran mayoría de territorio, parece que la limpieza de cara de verde a naranja ha dado frutos.

Analizaré mi posición personal respecto a Orange y su oferta, pues, que nadie se equivoque, esto se trata de un artículo de opinión, y como tal, es subjetivo.

Vamos a lo importante, hablemos de la oferta que ha lanzado Orange. Empezamos con la cuota, Tarifa Plana de 18h a 8h de la mañana en llamadas a teléfonos fijos/móviles nacionales... Sin establecimiento de llamada por tan sólo 22€ al mes... ¡hecho el truco, hecha la trama! No se puede exceder de 700 minutos y como máximo se pueden realizar llamadas a 75 números diferentes... Bueno, hasta aquí, aceptable, son límites dentro de lo normal. Sigamos analizando la oferta; 0,21€ el minuto fuera de este horario, perfecto, se puede compensar con un bono de mensajes (2€ de cuota al mes, 0,09€ el mensaje con el plan Mensajes a 9).

Escogida la tarifa perfecta (en mi caso), sólo queda mirar el terminal. Después de hacer una valoración de intereses, escogí unos cuantos candidatos...pero, pese a que pudieran ser todos móviles decentes a buenos precios (un Nokia N73 por 19€ es una muy buena oferta o un LG KU380 por 0€), me decanto por el terminal de Nokia, el modelo N80.

----------------------------- Especificaciones -------------------------------

Redes: UMTS / GSM 850 / 900 / 1800 / 1900
Anunciado: Invierno 2005
Dimensiones: 95 x 50 x 26 mm
Peso: 134g (aunque no los aparenta)
Pantalla: 256000 colores
Tamaño Pantalla: 352 x 416 pixeles, 35 x 41 mm
Tarjeta de memoria: miniSD hasta 2Gb, 40 Mb memoria interna
3G: 384Kbps
WLan: 802.11g (característica que me hizo decantarme por este terminal, lo más parecido a una PDA en Symbian).
Bluetooht: v1.2
Infrarrojos
Usb
Symbian OS 3ª edición
Juegos incluidos: Snakes, Card deck
Colores: Plata, negro
Camara: 3.15 mpx. Camara secundaria delantera 0.3 mpx
Bateria de litio - Autonomia 192 horas en standby
3 horas hablando

--------------------- Contenido de la caja -----------------------------------

Nokia n80
color negro (o plata) con protector de pantalla y protector de camara.

Cargador (adaptador para cargadores antiguos)
Manos libres a traves de auriculares con microfono y radio
Adaptador que permite poner cualquier tipo de auriculares (muy útil)
Tarjeta de 128 mb
Cable usb para conexión con PC
Cd interactivo con guia de usuario y nokia PC Suite
Pañuelo para limpiar la pantalla y la camara (opcional)
Correa de cuero con el logotipo de nokia (opcional)

---------------------------- Camara de fotos ---------------------------------

La camara de fotos de 3 megapixels es muy buena al igual que el flash. Bajo de la camara hay una especie de rueda que te permite hacer fotos en condicion de primer plano o paisaje.
La camara permite realizar el modo video, al igual que podemos utilizar la camara frontal para hacer fotos (pero no video).
Existen varios modos de capturas: automatica, vertical,horizontal, deporte, paisaje nocturno, retrato nocturno, luz de velas.
Flash: Automatico, sin ojos rojos, activas, desactivar. Balance de blanco, valor de la exposicion, tono de color (normal, sepia, blanco/negro, negativo)

------------------------------ Accesorios -------------------------------------

Manos libres: Permiten escuchar el reroductor de musica y la radio. La calidad de estos auriculares es increible y se escucha estupendamente la musica y la radio (como un mp3). Un altavoz de gran calidad, por lo que no importaría no utilizar los auriculares.
Adaptador para auriculares: Para cualquier tipo de auriculares.
Tarjeta de memoria y USB: La tarjeta de memoria que incorpora el movil es suficiente para unas 10 canciones de 3 minutos o 150 imagenes a alta calidad. (Cada foto puede llegar a ocupar 1 mega). (miniSD de 128 Mb de regalo).

-----------------------------------------------------------------------

Por tanto, tras ver todo esto, no he dudado en absoluto en gastarme 59€ en un móvil de este tipo, sabiendo que su precio en el mercado está alrededor de los 200€... Si quereis probar otro tipo de móviles o compañía, es una clara apuesta... Y que conste que Orange no me da comisión por este artículo de opinión XDD.

Más adelante os iré dando noticias de su funcionamiento...A falta de una semana para que me haga con él, viendo cosas como éstas, me corcome la impaciencia!!

viernes 14 de diciembre de 2007

Una vergüenza para la gente con dos dedos de frente

En este blog no quería entrar en debates políticos, de hecho está pensado para hablar de tecnología y cosas varias con importancia o con gracia... pero no puedo evitar pediros que paseis por este Blog que me ha parecido una vergüenza... no puedo entender como aún puede existir gente así, sea de Catalunya o de España, me da igual...

Ya me contareis que pensáis al respecto.

Fascista inculto

En contra...y muchos sabéis que normalmente no estoy a favor de los extremos, al autor le dedico esta canción: